Το μοιραίο γιατί

Περιγραφή

Μαζεύω από χρόνια τις στιγμές της αθόρυβης ύπαρξής
μου. Η αισιοδοξία μου από καιρό είναι πληγωμένη.
Κατά τη διάρκεια της διαδρομής μου γνώρισα αν-
θρώπους επώνυμους, έξυπνους, βλάκες,
παντογνώστες, ψεύτες, κόλακες…
Ωστόσο όμως, ποτέ δεν γνώρισα την αληθινή αγάπη!
Τον αλληλοσεβασμό των ανθρώπων, την κουλτούρα
της σωστής σκέψης. Ήταν όλα είδωλα των καιρών…
Όμως η σοφία του πνεύματος συνεπάγεται
με τον αλτρουισμό της κοινωνικής μας υπόσταση.
Γι’ αυτό ανυπομονώ άπνους ποιο θα είναι
το μελλοντικό μας αύριο.